26 Şub 2017

Sabahın İlk Işıkları


Güneş akşam üstü sararmaya başlayınca, günün aydınlığı yeryüzüne yavaş yavaş veda eder.
Gece kara örtüsünü örttüğünde, karanlık gökyüzünü sarıp sarmalar...
Her günün bir akşamı olduğu gibi, her gecenin de bir sabahı vardır.
Ve güneş yeniden ışıklarını yeryüzüne yansıtır...

Sabahın ilk ışıkları en çok sevdiğim andır. Bunu sık sık dile getiriyorum yazılarımda.
Beni çok mutlu ediyor, sabahın ilk anlarını karşılarken çayımı yudumluyor olmam...
Böylesine güzel bir manzara eşliğinde.

Gecenin karanlığı, kara bulut dedim dedim de,bazen insanın başında da böyle kara kara bulutlar dolaşır.
Keşke gecenin aydınlığa dönüştüğü gibi, o dolaşan kara bulutlar da yerini aydınlığa bıraksa...

Resim: Objektifimden

                                              


19 Şub 2017

Yaşamın Boyutları


İlgili resim
Ve insan; doğar, yaşar ve ....

İnsan; doğduğu andan itibaren yaşam denilen hayat yolculuğuna ağlayarak çıkar..çıktığı bu yolculuğunun onu hangi istasyona,hangi durağa götüreceğini bilemez...
Çok isterdim ki bu duraklar; mutluluk, iyilik, sevgi, huzur ve barış durakları olsun...
Ama bildiğim bir şey daha var ki; oda bazı şeylere gücümüzün yetmeyeceği ve bizi aşacağı.

Bazen de bir türlü büyüyemez çocuk kalır hayatın bu zorlu yolculuğunda.
Hayatın tüm yükü; küçücük omuzlarına yüklenmiştir artık ağırlığının altında ezilir, kalır.
Bazen de ona verilen bu rolü eksiksiz oynar,yaşam denilen bu yolculukta...

Bazen; şöyle derin bir tefekküre dalarım ve biz insanoğlunu düşünürüm.
Beynimizin kıvrım kıvrım kıvrılan damarlarını bir ağacın dallarına benzetirim.
O dallarda neler yok ki; yaşamın; tüm tonları açığından koyusuna kadar her şey...

Varlık ve yokluk; bir de bakmışız ki bir varmışız bir yokmuşuz bir masal misali...
Geriye dönüp baktığımız da ise geçen zaman  geçmiştir. Bazen içimden şöyle seslenmek isterim;ey zaman dur gitme çok çabuk geçiyorsun..yetişemiyorum sana..benim daha yaşamak isteyip de, yaşayamadıklarım var...Ama sadece içimde kalıyor bu sözler.
Kırılan,dökülen kalmıştır, kaldığı yerde..ve zamanın derin izlerini görürüz yüzümüzde, zaman içerisinde.

Peki ya acılarımız; acılarımızın üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin, bazen yağan bir yağmur damlasında, bazen de yağan bir kar tanesinde,bazen de sessiz sessiz akan gözyaşı damlasında anımsarız biz acılarımızın izlerini..

Ve bilmeliyiz ki; o acının hep bizimle olacağıdır.
Ve yine bilmeliyiz ki; istesek de istemesek de acılarımız ve sevinçlerimizin hep bizimle beraber yaşayacaktır.. yaşam denilen çıktığımız; bu inişli çıkışlı yolda...

Her insan bazen içsel bir yolculuğa çıkar. Benimde, bugün çıktığım bu içsel yolculuğumun bana hissettirdikleri...

resim Alıntıdır


18 Şub 2017

Ördüklerim


Merhabalar, uzun bir zamandır; blog'ma yazı yazamıyorum...Sağlığımla ilgili nedenlerden dolayı.
Ancak;böyle güzel cici şeylerle uğraşmak bana iyi geliyor. Daha önce de söylemiştim,zaman zaman ördüğüm cicileri burada sizlerle paylaşmak istediğimi. Çok severek ördüğüm modellerden biri.