4 Ara 2015

Sıradan Bir Gün

İlgili resim
Güneşin Gülümsemesi

                                                             

Sabah uyandım ki ortalık bir başka aydınlık...
Güneş bir başka gülümsüyor. Ama benim içim ise bir tuhaf!
Üzerimde nedenini bilemediğim
bir ağırlık var. Her tarafım kırılıp, dökülüyor. Çayımı demlemek için mutfağa yöneliyorum. Çay içmezsem olmaz, açılamam.
Mutfağımı hep kare mutfak olarak hayal etmişimdir ama benim mutfağım dikdörtgen. Neyse, bu konuya değinmeyeyim. Ben mutfağımı seviyorum! Dikdörtgen olsa da.
Çayımı demlemek için mutfağıma gelince bir de ne göreyim; Keetle'dan dumanlar yükseliyor.
Telaşla ne olduğunu anlamaya çalışırken, prizden ateş kıvılcımları çıkmaya başlamaz mı? Siz beni düşünün artık nasıl bir oraya bir buraya koşuşturup durduğumu.. Bir süre sonra şaşkınlığım üzerimden geçince, hemen elektrik sigortasını indirdim.

Böylece yangın çıkmasını önlemeyi, önlemiştim ama Keetle'ın  yanmasını önleyemedim tabi ki!
Ben, bizim orijinal çaydanlığa yönelirken, çayımı demlemek için; bir güne daha böylece başlamış oldum. Bundan sonra neler yaşanır, neler yaşanmaz bilinmez ama
sıradan bir gün daha gelip, geçti.






0 yorum:

Yorum Gönder