7 Tem 2014

Hayata Sevgiyle Bakabilmek

Hayata Sevgiyle Bakabilmek!

Kendimize,çevremize şöyle bir bakıyorum da hayata güzel gözlerle,sevgiyle bakabiliyor muyuz?
Kaç kişi var mutlu olabilen hayatını sevgiyle kurup ve sürdürebilen...
Yaşadığımız zaman içerisinde neler yaşamıyoruz ki! Her şey güzel hayallerle başlıyor...
Hayata atılmak, iş hayatı, evlilik derken birde bakıyoruz ki o büyük evrenin
içinde koşturup duruyoruz.
Bazen düşünüyorum kendi hayatımı...Nereden, nereye geldim, hiç düşünmediğim,hayalini bile kurmadığım
şeyleri yaşadım ama eminim ki çok insan vardır benim gibi yaşayan.
Yine de hayata güzel gözlerle bakmak istiyorum...Mutlu olmadım mı hiç?
Tabi ki mutlu oldum! Çocukluğum ve genç kızlığım çok mutlu geçti...
Annem ve babam birbirlerini seven, çok iyi  insanlardı. Annem babam diye söylemiyorum gerçekten
çok iyi ve çevremizde sevilen insanlardı. Mutlaka her insanın annesi ve babası kendine iyidir!
Ben her zaman sevgiyi yaşarken söylenmekten ve seviyorum dediğin zaman fiili olarak da göstermekten yanayım.
çünkü sadece "seviyorum" demek yetmez bana göre...
Eminim ki benim gibi düşünen onlarca insan olduğunu düşünüyorum.
Genç kızlığa yeni adım attığım yıllarda bir dizi seyretmiştim nedense beni çok etkilemişti!
Dizinin konusu şöyleydi: Birbirini çok seven eş üzerine kuruluydu senaryosu.
Kadın eşini çok seviyordu ve bunu her zaman dile getirmekle kalmayıp, sevdiğini hareketleriyle,yaşayarak gösteriyordu...Eşi ise, oda eşini çok seviyor ama sevdiğini söylemiyor ve göstermiyordu.
Kadın ise devamlı bundan yakınıyordu, neden beni sevdiğini söylemiyorsun?
Evlilik yıl dönümümüz, doğum günlerimi hatırlamıyorsun diye devamlı serzenişte bulunuyordu.
Dizi de bir gün kadın hastalandı ve öldü! Sonrasında adam eşinin kabrini çiçek bahçesine çevirmişti ve şöyle sesleniyordu..."Seni seviyorum seni seviyoruuuum!" diye kabrinde bağırıyordu.
Peki eşi kabrinde bunları duymuş muydu? Duysa bile ne anlamı vardı.
Bana göre yoktu. Her şey yaşarken söylenmeli öldükten sonra değil...














6 yorum:

  1. sevgiyi kalbimizde barındırdığımız iyi duygularımızı ne kadar yansıtabiliyoruz?
    gerçekten bu çok önemli, hissiyatımızı hissettirmek..
    en güzeli aslında o değil midir?
    not:yazılarınızı beğeniyorum güzel :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet çok doğru söylüyorsun.
      Hissiyatımızı hissettirebilirsek daha çok mutlu oluruz!
      Çok teşekkür ederim :)

      Sil
  2. Bazen sevgisini dile getiremez insanlar aslında çok sevdikleri halde..
    Bir kadınsa sevildikçe güzelleşirmiş halbuki :)
    Yüreğine sağlık ablacım çok güzel yazmışsın :*

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Şeymacım bazen dile getiremiyoruz ama yaşarken bir söyleyebilsek..
      Tüm kalbimle katılıyorum sana kadın sevildikçe güzelleşir :)
      Çok teşekkür ederim bir tanem. Seni çok öpüyorum:*

      Sil
  3. Ne kadar doğru soyledıklerın..Bende aynı şeyleri düşünüyorum.Malesef günümüzde insanlar hayat gaye diyerek bir çok şeyin değerini bilmıyor,kaybettikten sonra kıymetini bilmek neye yarar:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş geldiniz :) evet çok doğru söylüyorsunuz...
      Gerçekten de bir çok şeyin değeri bilinmiyor.
      Ben değerlerin yaşarken söylenmesinden yanayım.
      Sonradan söylense bile ne kıymeti var. Sevgilerimle...

      Sil