1 Haz 2014

Suyun Sırrı

sugifleri45
SU,kendine sırdaş arıyordu.Önce buluta verdi sırrını.
Sağanak sağanak döktü suyun tüm sırlarını. Sonra göle gitti su.
Ona anlattı
derdini. Bu arada bulut suyun sırrını tekrar tekrar yağmur yapıp,kar yapıp,dolu yapıp
savurduğu için zaman zaman taşıyordu göl ve suyun sırrı iyice açığa çıkıyordu. Sonra nehre ulaştı suyun sırrı. Nehir aldı suyun sırrını çekti gitti.
Dereye verdi. Dere biraz daha yavaş olsa da nehirden,o da götürdü suyun
sırrını bir başka bilinmeze.. Çağlayanlar,şelaleler,akarsular. Hepsi kayboluyordu bir anda.
Sonra bir gün su takip etti dereyi. Dere okyanusa kavuşunca fark etti su,bütün
sırlarının akarsulara,çağlayanlarla,ırmaklarla okyanusa taşındığını. Karar verdi su. Sırrını okyanusa verecekti.
Öylede yaptı zaten. Tüm sırlarını okyanusa verdi su.
Artık suyun sırrını okyanustan başkası bilmiyordu. Ne taştı okyanus,
ne de bir başkasına taşıdı suyun sırrını,ne de kurudu...
Geçen karşılaştık suyla,bir bardaktaydı,suskundu. Çok uğraştım konuşturamadım.
Ben tam giderken dur dedi..su. Durdum.
Okyanus yürekli dostlar bulmadan sakın konuşma!


Taşıyamazlar,kaldıramazlar senin yükünü,canını yakarlar,utandırırlar... dedi.

Alıntıdır

4 yorum:

  1. Elbet biri anlar kaldırır yükü, boşa çıkarır ön yargıları...

    YanıtlaSil
  2. Çok doğru söylüyorsunuz.Evet belki bir gün...

    YanıtlaSil
  3. Yanıtlar
    1. Evet insan umudunu kaybetmemesi gerekir. Çok doğru söylüyorsunuz:)
      Ama bazen öyle anlar vardır ki ne yapacağınızı bilemezsiniz..

      Sil