24 Eki 2013

Tombik Ormanda

Tombik, küçük bir ayı yavrusuydu. Zamanın çoğunu, oynayarak geçiriyordu. Evlerinin bahçesi, Tombik'in oyun alanıydı. Oynarken, evin bahçesinden asla ayrılmazdı.Çünkü
annesi ona:"Evin çevresinden sakın ayrılma.Orman,çok büyüktür. Her şey birbirine benzer. Eve geri dönemeyebilirsin. Kaybolursan,çok üzülürüm." demişti. Tombik,bir gün oynarken küçük,rengarenk bir kelebek gördü. İlk kez kelebek görüyordu. Ne olduğunu çok merak ederek yanına yaklaştı. Fakat kelebek, ondan kaçtı. Tombik yaklaştıkça kelebek kaçıyordu. Kelebeği izlerken, evin bahçesinden dışarı çıktı. Ama o, bahçeden çıktığının farkında değildi. Renkli çiçeklerin arasında, kelebeği kovalıyordu. Zamanın nasıl geçtiğini anlayamamıştı. Tombik, evden uzaklaştığını çok geç fark etti.Çevresine bakındı her şey yabancıydı.

"Eyvah! Evimiz nerede acaba?" dedi yüksek sesle. Evi bulmak için, yürümeye başladı. Yolda, tavşana rastladı: "Sende kimsin?" dedi.Tavşan: "Görmüyor musun? Tavşanım ben. Hoplarım, zıplarım, havuç ve ot yerim." dedi. Tombiş:"Et yemez misin?" diye sordu. Tavşan,asla et yemediğini söyledi. Hoplaya zıplaya uzaklaştı. 
Tombik, yoluna devam etti. "Aaaa! Oda ne öyle? dedi. Gördüğü şeyin ne olduğunu anlamaya çalıştı. Ağaçtaki hayvan: "Ne bakıyorsun öyle? Hayatında hiç maymun görmedin mi?" dedi.Daldan dala atlayarak gözden kayboldu. Tombik, şaşkınlığını gizlemeye vakit bile bulamamıştı. Ne kadar da hızlı bir hayvandı, şu maymun! Tombik,gördüklerine inanamıyordu. yürürken ayağı bir şeye takıldı. Neredeyse düşüyordu. Bir baktı, yerde bir kaplumbağa:"Evet, seni tanıyorum." dedi Kaplumbağa: "Burada ne arıyorsun, Tombik? Evinden çok uzaktasın. Annen, senin için endişelenmiştir." dedi. "Haklısın. Bende evi arıyordum zaten." dedi Tombik. Kaplumbağa: 
"Ben seni götürürdüm ama senin kadar hızlı yürüyemem. Ben sana yolu tarif edeyim." dedi. Tombik, bu öneriye çok sevindi. Kaplumbağanın anlattığı her şeyi dikkatle dinleyen Tombik,evin yolunu öğrenmişti. 
Bulunduğu yerden yola devam etti. Yolda, rengarenk çiçekler vardı.Annesi için bu çiçeklerden topladı. Bir an önce eve gitmeliydi. Tekrar yürümeye başladı.
İlerlerken, yolun ikiye ayrıldığını gördü. Yüzündeki mutlu gülücük, bir anda yitiverdi.Çünkü hangi yöne gitmesi gerektiğini hatırlamıyordu. Çevreye bakındı. Kaplumbağanın söylediklerini hatırlamaya çalıştı. Sonra, bir anda maymunun sallandığı ağaç, karşısında duruyordu. "İşte orası!" dedi içinden. "Kaplumbağa, sağdan gitmemi söylemişti." Sağ taraftan yola devam etti. Bir süre ilerledi ve ağaçların ortasından çıkan bir duman gördü. Dumana doğru yürüdü. Son ağacın da kenarından döndü ve sonunda evini buldu. Annesi, telaşla kapının önünde hem çevreye bakınıyor, hemde "Tombik, Tombik!" diye sesleniyordu. Tombik, koşarak annesine sarıldı. Annesi de ona sarılıp öptü:" Bir daha sakın uzaklaşma yavrum. Seni çok merak ettim." dedi. Annesinden özür diledi ve söz verdi. Bir daha evden asla uzaklaşmayacaktı. En azından, büyüyene kadar...

0 yorum:

Yorum Gönder